Ooglidcorrectie van de onderste oogleden (Onderste Blefaroplastie)

1.Wat ?

Het is een ingreep waarbij de « zakken » onder de ogen worden weggenomen en de resterende huid –indien nodig-opgespannen wordt zodat het ooglid een jeugdiger uitzicht vertoont.

Het vetweefsel dat tussen oogbol en oogkast zit heeft een schokabsorberend effect. Met de jaren gaat dit langzamerhand naar voren schuiven en zichtbaar worden onder de dunne laag spieren en huid. Men krijgt dan het opgeblazen uitzicht van de onderste oogleden. Het vet ligt drie compartimenten gelegen,in het midden, centraal en lateraal. Deze drie compartimenten moeten elk geopend worden om het vet te kunnen wegnemen

Er kunnen zich twee situaties voordoen . Ofwel is een uitzakking van het vetweefsel doorheen de huid en de spier, ofwel is dit gecombineerd met een teveel aan huid. Beide toestanden komen bij ouder worden meestal gecombineerd voor.

Uizonderlijk kan het uitzakkend vetweefsel ook voorkomen op jongere leeftijd en is dan meestal aangeboren. Het is dus mogelijk dat men een onderste blefaroplastie voorstelt aan iemand die jong is.

2.Opgepast

De walletjes op de jukbeenderen zijn niet door blefaroplastie op te lossen. Ze liggen onder de oogleden. Ze bestaan ofwel uit uitgezakte spiermassa van de oogkringspier of uit oedeem en bindweefsel in de huid. Afhankelijk van het probleem zullen aangepaste oplossingen worden voorgesteld.

Kraaienpootjes , rimpels ter hoogte van de zijkant van het oog kunnen ook niet behandeld worden met deze techniek . Zij zullen behandeld worden met de middelen van een midface-lifting ; met fillers of met een van de technieken die de dermis aanpakken ( laser, dermabrasio, chemische peeling…)

Rimpeltjes in de huid van het ooglid kunnen ook niet verholpen worden door een blefaroplastie. Dit zijn breuklijnen in de dermis en ze moeten –omwille van de dunheid van de dermis hier- met bijzondere omzichtigheid afzonderlijk behandeld worden.

3.Voorafgaandelijke onderzoeken : lees meer

4.De ingreep zelf : hoe ? lees meer

5.De postoperatieve periode

Patienten klagen niet van pijn maar wel van een lichte branderigheid die na enkele uren verdwijnt.

De eerste dag worden koele compressen op de ogen gelegd, om de zwelling te verminderen.

Om geen bloedingen na de ingreep te veroorzaken zal men vermijden te hoesten, te persen en voorover te buigen gedurende de eerste dag. Het risico op bloeding is dan het grootste.

Oogleden genezen zeer snel en men heeft een goed resultaat na een 10 tal dagen. De zwelling kan soms tot in de derde week duren. De littekens zijn fijn en bijna onzichtbaar . Soms duurt de wondeheling in het laterale gedeelte van het litteken wat langer omdat de huid bij de overgang naar de wang wat dikker is.

6.Belangrijkste complicaties : lees meer

De korte termijn problemen :

De ecchymose :

Het verkleuren van de huid door een minimale hoeveelheid bloed komt frequent voor. Meestal verdwijnt dit na enkele dagen. Patienten zetten daarom meestal een donkere bril op tot bij de eerste postoperatieve controle.

Het hematoom :

In zeldzame gevallen kan een bloedvaatje terug opengaan na de ingreep. Het ooglid vult zich dan op met bloed, wat soms tot spectaculaire zwellingen kan leiden. Het is aangewezen het ooglid terug open te maken, het bloed te draineren en het schuldige bloedvat dicht te schroeien. Men kan best in ziekenuismilieu geobserveerd blijven voor een nacht indien de bloeding uitgebreid is. De ingreep heeft geen invloed op het uitendelijk resultaat, tenzij dat de genezing wat langer gaat duren.

De lange termijn problemen :

Lagophtalmie

Als er teveel huid is weggenomen en/of de tarsus is niet aangespannen bij een onelastisch ooglid, kan het onderste ooglid gaan uitzakken . Dit verergert nog door de wondheling die op de weefsels trekken. Indien het een kleine uitzakking betreft, zal men dit door massage kunnen opvangen. De zwaardere vormen moeten operatief verholpen worden. Het gaat dan meestal om huidgreffes die al dan niet met een correctie van de tarsus gepaard gaat. Deze complicatie kan in de regel vermeden worden en is dus zeer zeldzaam.

Kanteling van de tarsus

Een lichte kanteling van de tarsus naar buiten komt frequenter voor. Daardoor gaat het traanvocht gemakkelijker over de boord gaan en traant het oog. De bevochtiging van het oog is niet optimaal. Meestal - nadat de contractie (samentrekking van de weefsels) voorbij is- herstelt de toestand zich volledig. Het volstaat in de periode van heling oogdruppels te gebruiken.